10. Yıl

“WordPress.com ile Mutlu Yıllar! ” Mesajı aldım bugün. Sahi zaman ne çabuk akıp gidiyor. Bir ırmak gibi akıyor ve bir yaprak gibi sürükleniyoruz üzerinde zamanın nerelere vardığımızı bilmeden. Ben hele hiç bilmiyorum. Sanki her yaşadığım dün gibi. ancak acı şeyler de var .Unutuyorum bazı şeyleri. Kimi adamları , dostları ve en acısı onlara dair anıları. Geçen birisni gördüm , uzun yıllar sonra sosyalm medyadan beni bulup arkadaşlık isteği yollamış . kabul ettim. Çok zor hatırladım kim olduğunu. Seviyordum bir arkadaş olarak biliyorum. Canlanıyor gibi ufaktan ufaktan nerde birlikte çalıştığımız. Ancak hiçbir hatıram yok. Tek bir tane bile. Bu iyi mi kötü mü aslında pek bilmiyorum.

Bir an “Yeraltından Pusulalar’da” yaşayan Rasih Bey’in dramı canlanıyor gözümde. Azar azar ölüyor adam ve bunun farkında bizim aksimize.” Sadece seni hatırlayanların hatırladıkları kadar varsın yani hatıralar kadar” diyor . Geri kalan eşyalar ise sadece bir tortudan ibaret. Onun bu yazmaya tutunma çabası da bundandır belki . Zamana anlamsızca ve sıkıca tutunmaya çalışması da ayrıca. Azize hanıma hayallerinde sıkı sıkı tutunuşu daha bir anlamlı geliyor her unutuş karşısında. Azize hanım nasılda her şey olmuş onun için öyle değil mi? Bir tohum gibi büyüyüp içine dal, budak ve sımsıkı kök salan Azize.

Bu yazı sana ve Azize hanıma gelsin Rasih bey. Unutmaya direnişine. Azılı düşmanının hatıraları çalmaya çalışmasına direnişine gelsin.

Yaşarsan nice 10 yıllara. Ölürsen hatıran bizimle.

Sağlıcakla.