Konar göçerim. Her göçtüğüm yerde bir parçam kalır, günden güne eksilir azalırım. İnsanlar bırakırım ardımda, eşyalar, hatıralar, dostluklar. Bir tek kelimeler alırım yanıma, içinde isimlerden fazlaca olan. Uzaklarda, ait olduğum yerde bir evim var, toprağıyla benliğimin harcının karıldığı.

Mükemmel değilim, ya da daha azı. Sahip olduklarımı paylaşmaya çalışan, gülen, gülenleri daha çok seven, sazıyla biraz âşık, yaşantısıyla biraz derviş. Makuliyet aramaya devam eden ve hep kendini bu arayışla meşgul ederek yaşayan... Biraz da bunlardan artık yorulmuş, sıradan bir insanım sadece.

İletişim:
Twitter: @feslegenbahcesi

Bu Deli gibi…

Byfeslegenbahcesi

Bunu beğen:

sitesinden daha fazla şey keşfedin

By feslegenbahcesi

Related Post

Şaşırdım Kaldım İşte -Yavuz Bülent Bakiler.

DOST (Niyazi Mısrî)

Bir Kervancı Geçer Gecemden

Bir Cevap YazınCevabı iptal et

Kaçırdıkların

10. Yıl

90’larda Çocuk Olmak: Kasetlerden Kitaplara Geçiş

Ben Kimdim Sahi?

Binlerce Geceden Süzülüp Gelen…