Ölsem diyorum bazen, keşke ölsem
Koca bir karanlığın ortasında yüzsem yüzsem yüzsem…
Sonra bir aydınlık karşılasa beni
Gözlerinin ışığı olsa ufkumu aydınlatan
Geldiğim sarp yokuşları, zorlu yolları unutsam
Ölsem diyorum bazen, önce ölsem
İlk bakışını gördüğüm yerde yeniden dirilsem
Kavgalarımızı unutsam, gülüşüne dağılsam
Dünyanın öbür ucuna gidişimin hayalini kurmadan
Sana varmanın yollarına düşsem
Düşe kalka gelsem
Ölsem diyorum bazen, kurtulmak için ölsem
Bu yorucu hasretten azad olsam
Her an ağlar gibi olup yutkunmaktan kurtulsam
Her keman sesinde buğulanan gözlerimi kurutsam
Parmak uçlarına dokunsam,
Sonra doya doya ağlasam
Ölsem diyorum bazen,
Ya bir gün gerçekten ölürsem?
Ve senin olmadığın yerde diriltilirsem
Ya bir daha seni göremeyeceksem,
Sesini, teninin beyazlığını, kokunu duymayacak olsam
Ah sen diye inlersem, Ah sennn!
Kim sesimi duyar da yetişir bir bilebilsem
sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.