Bugün Bayram.

Erguvan kokmuyor baharlar, çimen kokusu alabildiğine sıradan burada.
Mutlulukla kapı kapı gezen çocuklar yok.
Oysa senin orada ellerinden tutan çocuklar çok şanslı, sevgilim.
Sen ise gözlerinden sevgi dilenmelere bu bayram olabildiğine cömertsin yine.
Mütareke sonrası yorgun düşmüş bir vatan kadar hüzünlüyüm ben de.
Kaçıncı bayram oldu sahi bu, sensiz geçen?
Hasretinin perdesi gözlerimi buğulandırırken, bayram gününün buğulu geçmesi pek bir tabii.
Yine de bayram, olması gerektiği gibi olmalı diye çabalıyorum.
Bu yüzden tebessümü düşürmedim dudaklarımdan.
Gözlerimi güldürmeye çalışıyorum, içime oturan bir kaya olmasına rağmen.

Bu, bir nasihat geriden gelenlere; bir miras ya da…
Ne dersen de adına.
Yeryüzünde bir daha herkesin birden, toplu olarak mutluluk yaratma çabası için böylesi bir fırsatı olmayacak.
Çünkü dünya artık daha korkunç bir yer.
Yaşatma çabası yerine yaşamı sonlandırma yarışları ve kalanlar için ise yalnızca gökyüzüne açık şehir cezaevleri yarattı insanoğlu.
Çoluk çocuk demeden, kutsal ya da değil ayırt etmeksizin yakılıyor insanlık ve insanlığa ait ne değer varsa.
Yine de bayram, bayramdır.
Yine de paylaşmak, sevgi saçmak gereklidir.
Suyla yuyarlar kanı, kanla değil.
Hüznüm bayrama gölge düşürmesin diye sana sığındım yine sevgilim, sana tutundum.
İnsanlığın şahsında senin bayramın kutlu olsun.

Sevgiyle ve hasretle, nice mutlu bayramlara Azîzem.

Müzik : Bağzıları -Bahçemizin Halinden Baharımı Kıyasla