Bazen tek kelime yetecek sanki; ağrıyan, kanayan, susayan , acıyan, sızlayan, ağlayan, anımsayan, vurulan, yorulan vs ne varsa; ne kadar sarsıcı duygu yada durum varsa hepsini anlatmaya. O an o kelimeye o kadar anlam yüklenir ki, yeryüzü var olduğundan beri sanki herşeyi kapsayıcı bu kelimedir dersin. Tüm karmaşanın ve kargaşanın ufkunda gördüğün bir ifade yeter mi hali, ahvali özetlemeye?
Bilmiyorum. Yetmez belki ama çok şey anlatır.
En sevdiğim sözcük belki de en kızdığım sözcüktür bu yazmak için etrafında dolanıp durduğum. Var olan durumu anlatır belki de, sorunu çözmez ya hani. Bu kelime öyledir işte. Sen ona daldıkça o sana bakar. Sen ona baktıkça o uzaklık daha da uzar. Kelimeyi kalıbından sökmek istersin. Yanına yanıbaşına koyarsında o mana çok uzaktadır. Gece yarısı, gündüz vakti, güneş eğik yada dik düşse de farketmez onun için, o uzayıp giden sonsuzlukta bir mesafedir artık. Çok uzak bir mesafe iki gözümün canı.
Özlemek….
Müzik: Jehan Barbur- Öylesine
sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.