Yeraltından Pusulalar -4
İnsan her baktığı yerde görür mü bir yüzü? Her dakika düşünür mü insan birisini? Her gözünü kapattığında hayalini kurar mı birisinin? Tüm duygusal anlarını paylaşmak ister mi aynı kişiyle? Ona…
Hayatın karanlık köşelerinden çıkan içsel bir yürüyüş.
“Bir gün bir kadın çıkar karşına… Ve o günden sonra hiçbir suskunluk eskisi gibi olmaz.” İşte bu susuştan sızan kelimeler.
İnsan her baktığı yerde görür mü bir yüzü? Her dakika düşünür mü insan birisini? Her gözünü kapattığında hayalini kurar mı birisinin? Tüm duygusal anlarını paylaşmak ister mi aynı kişiyle? Ona…
Gözü takıldığı yerde kaldı. Zihninin içinde bir şarkı çalmaya başladı sonra. Bir melodi. Nerede duymuştu bu melodiyi ilk defa ? Ne kadar zaman geçmişti üzerinden, hatırlayamadı. Çabalaması nafileydi . Çok…
Kendisini kapattığı ve “Yeraltı” adını verdiği bodrum katında huzuru bulmak için çırpınmaları aylardır sürüyordu. Kimseyle görüşmek istemiyor, ara sıra dışarı çıkıp doğal ihtiyaçlarını görüyor sonra da gerisin geriye gelip kendisini…
Bilmediğim dillerin suçlusuyum ben. Terk ettiğim şehirlerin kaçağı. Gördüğüm tüm çiçeklerin talancısı. Kaldırımların arşınlayıcı avaresiyim. Kusurum boyumu aşalı kaç yıl oldu sahi? Külünü elediğim yangınları mağdurlarla birlikte savurduğum mevsimlerin üzerinden…