Kendine Kalmak.

(Bu yazıyıyazdıktan bir gün sonra bir daha önceki güne dönemeyeceğimi bilmiyordum . Yürüdüm yürümeye devam ettim . Bir önceki güne kadar …)

Kendine kalıyor insan eninde sonunda, sen bize iyi bak Tanrım sevdalı kullarına. (Candan Erçetin)

Dilime dolandı şimdi bak işte . Bakar diye ümidim var , ama en azından birgün yarım kalmışlığı bir nebze azaltana kadar.

Dün sabah doktora gitmem gerekiyordu. Kronik rahatszılıkları olup çok da takmayan biriyim aslında. Öyle olmasa doktor bana, en son iki sene önce uğradığım halde, en son ne zaman uğradığımı sorunca “geçen yıl” demezdim. Bana göre bir gün ölünce tüm herşeyin bitreceğini, mezarımda rahat rahat uyuyacağım. Tüm dertlerim bitecek. Sevdayla ve mücadele ile geçen koskoca bir ömür. Bu yüzden sağlık problemlerini çok takmıyorum desem yalan olmaz. Bu arada iki yıl önce yine aynı şikayetlerle bu doktora gittiğimde rahatsızlığımla alakalı birşey yapamayacağını, bununla yaşamam gerektiğini söylemişti. O yüzden de bir boşvermişlik söz konusu .

Neyse anlatacağım bu değildi. Sonrasında arabamın servis bakımı vardı. Randevu almadığım için biraz uzun süre beklemem gerektiğini söylediler. Yaklaşık üç saat kadar beklemem gerekiyormuş. Sorun etmedim. Ülkenin en büyük AVM’lerinden birisinin içindeydi oto bakım servisi. Bende AVM de zaman geçirebilirim diye düşünmüştüm. Biraz dolaşıp birşey almadıktan sonra oturup sakinleyecek bir yer aradım. Uzun zamandır kendimle başbaşa kalmamıştım. Çünkü telefonumun şarjı bitmek üzereydi. Bu yüzden elimdeki gerzomat aleti kullanamazdım. Bende geçip sakin bir yere, eski ama terk etmediğim alışkanlığım olan kitap taşıyıp müsait zemin bulunca da okulma alışkanlığımı sürdüreyim istedim.

İçerde sakin bir yer bulup orada kitap okumaya başladım. Bazı alışkanlıklar insana mal oluyor. Her ne kadar ekran bağımlısı olsakta kendimizi kitaplardan uzak tutmamak gibi bir şiarımız var. Tabi telefonumun şarjının bitmek üzere oluşu ciddi bir etkendi sakin bir yer bularak hem kitap okumak , hemde bir kaç satır yazı yazmak istemem konusunda. Bir yer buldum nihayet ve uzunca bir süre okuyup sonra da, 5-6 sayfa kadar eksik kalan bir hikayenin devamını yazdım. Sonra kalktım ve birşeyler yemek için restorant bölümüne çıktım. Damak tadıma ve meşrebime uygun bir yer bulunca birşeyler aldım ve eski yerime geri döndüm. saate baktığımda gördüm ki yaklaşık 3 saat geçirmişim burda ve su gibi geçmiş zaman . İnsanın kendisiyle başbaşa kalması güzel. Ne zamandır kalmamıştım. Yüzüme ayna tutulmuş gibi.

9 Kasım 2023

Müzik : Sezen Aksu- Kaybolan Yıllar (Canlı)