Uzun zaman oldu bu kelimeyi yazmayalı. Bir zamanlar yazmaya çalıştığım ve hala yarım olarak dökümanlarım arasında duran hikayenin kadın karakterine taktığım isimdi “Cemre” . Bilmem tamamlamaya ömrüm yeter mi? Hikayelerimiz hayatlarımızdan parçalar taşır ya hani, bu ve buna benzer hikayelerimin sonunun acı bitmemesi için yazamıyorum belki de. Oysa hayat bir yol ve bu yolda kazalar kaçınılmaz. Bazen hikayeyi ölümsüz kılan acı bir son olacakken, güllük gülistanlık bir dünya portresinin vaad ettiği bir ölümsüzlük yok. Acılar büyütüyor aşkı belki de, ne dersiniz? Tolstoy’un Anne Karenina’ya yazdığı ve yazarken kendisini içine dahil ettiği o atmosfer hikayeyi eşsiz kılmıyor mu?
Nasıl yapacağımı hala kestirebilmiş değilim ya neyse. Cemre diyordum. İsim olan değil. Yakında havaya düşecek olanı düşünüyorum. Annem bahsederdi ben küçükken. Cemre önce havaya düşer sonra suya, ardından da toprağa düşer. Orda boş bulunan birisi yok önce suya düşer derse, o zaman bir tartışma alır giderdi. O zamanlar internet de yok . Kime soracaksın cemreyi. Zaten senede bir oluyor. Bayram namazı gibi, sonra ki seneye kadar herkes unutuyor.
Bu aralar havalar epey soğuk. Adam akıllı üşüyorum bu sene . Özellikle azen ayaklarım hiç ısınmıyor sanki. Cemre’nin gelmesini bekliyorum. Tıpkı ardımda yarım bıraktığım diğer Cemre’ler gibi. Ha düştü ha düşecek diye günler geçiyor. Hayatlarımıza cemreler düşer bu sene umarım. Yoksa ayazlar çekilir gibi değil. Hele gurbet, soğuk ve sabahın karanlığı hiç düşmesin bahtınıza.
Sağlıcakla.
Tavsiye Kitap : Tolstoy – İtiraflarım
Tolstoy’un orta yaşlarında yazdığı ve hayatında dönüm noktası olan orta yaş ruhsal krizine dair anılarını yazdığı bu kitabı severek okuyacağınızı düşünüyorum. Ben okurken bir çok yerin altını çizerek okudum. Hayatın anlamına ve bazı şeylerin anlamsızlığına dair tahlileri yaparken Tolstoyu haklı bulduğum yerlerde oldu katılmadığım yerlerde. Ama kitabı bitirdiğimde çok önemli bir soruyla başbaşa kaldım. Nasıl değil neden? Bu soruya bilindik cevaplar vardır elbette ancak daima düşünülmesi gereken bir soru bu. Mutlak sona doğru ilerlerken nedeni hissetmeden ayrılmak biraz üzücü olacak.
Müzik: Bahadır Sağlam – Kır Papatyası
sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.