“Yazma” demişti deli adam, aşık olduğu, bedeni engel olsa da yüreği panzer gibi olan naif kıza. “Sonra bekliyor insan…”diye devam etmişti. Söylenecek sözünün tükendiğini sandığı anda kız “Ben seni hiç unutmayacağım” demiş ve öyle veda etmişti deli aşığına. Uzun yıllar belleğimde kaldı bu söz, acısı ve tatlısıyla geçen onca yılların hatırası adına. Sonra bir gün * “Hatırlamak, unutmamaktan daha vefalı bir kelimedir.” diye bir satır gördüm koca bir kitabın bir sayfasının satır arasında. Buydu aradığım ifade sevgilim. Unutmayacağım meselesi, biraz hastalıktan muzdariplerin zihninin yok oluşuna karşı direniş öyküsü gibi. Oysa benim hikayem seni hep hatırlamak ve anmak üzerine kurulu. Dilimin döndüğü, her günün şafağıyla her akşamın alacası arasında, tüm saatlerin işlediği anlarda kurulu hatırlamalardasın sen. Unutmak ne mümkün, hatırlamamak nasıl bir ifade, sen hep dilimdesin.
Aynı coşkuyu farklı ifadeler kullanıp, birbirine benzemeyen şekilde ifade etmek kolay değil. Bugün senin günün ve her yıl bugün bugün yapabildiğim tek şey sadece bir kaç ahenksiz kelime ile duygumu satırlara dökmek. Yetmese de soluk alıp vermek kadar aziz birşey.
Bugün bu satırlar yine senin varlığının başlangıcı olan, bundan … yıl öncesine karşı olan vefamdan kaynaklı belkide. İyi ki doğdun. İyi ki var oldun. Yolculuğunu bugünlere taşıyana şükür ki, hala sağlıklı bir akılla senin var oluşunun başlangıcını anıyoruz.
Mutlu yıllar sevgilim.
*Kehribar Geçidi -Nazan Bekiroğlu
Müzik:Söyleyemem Sana Çok Sevdiğimi (Göksel Baktagir & Çigdem Gürdal)
sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.