Kendini Affetmeye Çalışmak.

Aklımızdan da kalbimizden de geçirdiklerimizle sadece insan olduğumuzu kabul etmemiz lazım. Kendimize merhamet etmemiz lazım. Kimse mükemmel değil. Mükemmel olmak zorunda da değil. Hatalarımızla, günahlarımız ve sevaplarımızla sadece insanız. Bir zümreye, inanca, yada etnisitiye ait olmak bizi daha özel kılmıyor. Çünkü bunların çoğuna irademiz dışında sahip kılındık. Genlerimizin dizilimi dahil hiçbir etkimiz yok bedenimiz üzerinde. İnancımızda tamamen yaşadığımız sosyal çevrenin etkisinden kaynaklı. İradesini, sosyal çevrenin rağmına , bir ömür boyu kullanamayan insanlarız sonuçta.

Fakat belki de sadece hislerimizle özelizdir. Kim bilir? Çünkü hislerin ölçülebilir bir yanı yok. Üzüldüm, sevdim, mutluyum vs. dediğinizde, bunun ne derece ölçülebilir olduğuna dair elde herhangi bir veri yok. İşte bu yüzden her birimiz ayrı ayrı özeliz diyorum.

Mesela duygusal ihtiyaçlarımızdan dolayı beklentilerimiz farklı olabilir . Üzgünken bizi teselli etmesini bekleyebiliriz yakınımız yada uzağımızda bulunan insanlardan. Yahut mutlu iken bir başkasından bizim mutluluğumuzu paylaşmasını isteyebiliriz. Fakat yanımızda yada uzağımızda olan insanların ,tepkilerinden bağımsız olarak, ne derece bizimle aynı şeyleri hissettiğini bilmemize imkan yok. (kendileri bizzat ifade etmedikleri müddetçe). Kendimizi bir kendimiz biliriz kısaca.

Kendimi bildiğim şu zamanlarda kendime çok kırgınım . Hatta uzun zamandır. Ama artık yeter dediğim anlar gelip gelip gidiyor.Barışmak istiyorum. Kendi ellerimle kendimi vurduğum zinciri kırasım geliyor. “Kendimi sevdiğim pek söylenemez de acımadığım yalan” demiştim . Acıyorum çünkü canımda çok acıyor. Yetsin artık dediğim anlar çok.

Veremediğimiz hesapların sancısını çekeceğimiz, acısını çektiğimiz sevdalara kavuşmayı ümit ettiğimiz bir gün illa ki gelecek. Kalan zamanı yeniden bir kere daha kendimizi affederek geçirmeye çalışma fikri çok yokluyor beni. Kendime yedirebilsem yapacağımda. Hala kendime yediremiyorum.

Öyle işte cancağızım. Bu mektup kendimi kınadığımı ve aradan geçen onca zamana rağmen hala vazgeçmediğimi anlatmaktan öte bir anlam ifade etmiyor. Belki birgün bende kendime şefkat ederim. Öğrenmesi zamana bağlı bazı şeylerin, gayrete değil. Çünkü hislerimizle öğrendiklerimizin zihnimizle öğrendiklerimizden farkı var.

Müzik: Ah Yalan Dünya