Tereddütlerini izale etmek için bir müddet bekledi. Oturup derin bir nefes aldı. Odanın içinde bulunan nesnelere göz gezdirdi. Kitaplar, not defterleri, gelişigüzel duvarlara yapıştırılmış not kâğıtları vs. hepsi yorgunluk kokuyordu…
Biraz nefeslenmek için dışarı çıkmak istedi. Paltosunu kapının arkasından almak için hareketlendiğinde bir baş dönmesi daha geçirmeye başladı. Tansiyonunun düştüğünün habercisiydi. Hergün alması gerektiği dilaltı haplarından bir tanesini alması gerekiyordu.…
İnsan her baktığı yerde görür mü bir yüzü? Her dakika düşünür mü insan birisini? Her gözünü kapattığında hayalini kurar mı birisinin? Tüm duygusal anlarını paylaşmak ister mi aynı kişiyle? Ona…
Gözü takıldığı yerde kaldı. Zihninin içinde bir şarkı çalmaya başladı sonra. Bir melodi. Nerede duymuştu bu melodiyi ilk defa ? Ne kadar zaman geçmişti üzerinden, hatırlayamadı. Çabalaması nafileydi . Çok…
Kendisini kapattığı ve “Yeraltı” adını verdiği bodrum katında huzuru bulmak için çırpınmaları aylardır sürüyordu. Kimseyle görüşmek istemiyor, ara sıra dışarı çıkıp doğal ihtiyaçlarını görüyor sonra da gerisin geriye gelip kendisini…
Bilmediğim dillerin suçlusuyum ben. Terk ettiğim şehirlerin kaçağı. Gördüğüm tüm çiçeklerin talancısı. Kaldırımların arşınlayıcı avaresiyim. Kusurum boyumu aşalı kaç yıl oldu sahi? Külünü elediğim yangınları mağdurlarla birlikte savurduğum mevsimlerin üzerinden…
Sana bakmak gökyüzünün binlerce şeklini temaşa etmektir. Tanrının yağlı boya fırçası gibi bir fırçayla, masmavi tuval misali gökyüzünü beyazlara her boyadığı anda, yüzünü seçmeye çalışıyorum aradan. Nasıl desem sana bilmiyorum.…
Benim zamanlarım hep gecedir. Geceleri uyumaya alışamadım bir türlü. Kaç yıl oldu onu da saymadım. On yıllar oldu. Sevdim işte geceleri. Birde gecelerde sevdim. Gecelerde sevdiğim için geceyi, geceyi sevdiğim…
Son yazıyı yazdığımdan beri neredeyse yirmi gün geçmiş. Kim bilir kaç yüz bin hücrem yeniden dirilmemek üzere öldü. Kim bilir kaç tel saçım daha döküldü ve kim bilir hangi hastalıklara…
İnsan kendisiyle baş başa kalmalı. Yalnızlık değil kastım. İstediğiniz zaman yalnız kalma imkanını ve vasatını oluşturabilirsiniz. Çıkar sessiz sakin bir yere gidersiniz ve yalnız kalırsınız. Bu yalnızlıkta kendinizle birlikte götürdüğünüz…
Ben seni çok sevdim be kadın Sana yalan söyleyecek kadar çok. Hem de seni incitecek kadar. Çok sevdim seni gerçekten çok.
Gözlerin mahzende yüzyıllarca saklanıp yıllanmış bir şarap gibi. Arzumu tüm yüzüne kenetliyor. Baksam bağlar çiçekleniyor, bakmasam yüreğim eziliyor. Hâlbuki hiç şarap içmedim ben o mahzenlerden. Hiç de geçmedim o bahçelerden.…
Sana yeniden mektuplar yazmaya başladım. İçimde tuttuklarımı başka türlü nasıl dışarı çıkarabilirdim ki? Şu sıralar yazmaya verdim kendimi. Şiir, deneme yada hikayeden ibaret olan uzun yazılar değil hiçbiri. Sadece isimler.…
İnsanın kafasının içinde ve kalbinde bir sevgili ile yaşaması, dünyanın en güzel hediyesi. Çünkü istediğin kadar sevip , istediğin kadar özleyebiliyorsun. O , sana o kadar ait ki; onunla sen…
Bilgisayarın başına da geçtim. Açtım internet tarayıcısını. Arama motoru da çıktı. Eee? Eee şimdi ben ne yazacaktım buraya? Onu unuttum. Dur, bari şuraya bir dosya açayım da, ne yazmayı unuttuğumu…